Tot 3 jaar weet je kind niet precies wat ‘dood’ is. Maar hij begrijpt er misschien meer van, dan je denkt. Is er iemand in je familie overleden? Vertel je peuter dan gewoon wat er is gebeurd.

Als je dat niet doet, dan kan hij bang worden. Hij gaat dan zelf dingen verzinnen. Bijvoorbeeld dat opa of oma is doodgegaan omdat hij iets stouts heeft gezegd.

Laat hem vragen stellen
Neem je kind op schoot en leg rustig uit dat opa of oma is doodgegaan. En waarom hij of zij is doodgegaan. Laat hem daarna vragen stellen. Soms vraagt hij wel honderd keer hetzelfde. Hij vraagt bijvoorbeeld:

• ‘Hoe lang blijft opa of oma dood?’
• ‘Eten doden hetzelfde als wij?’
• ‘Waar gaat opa of oma dan naar toe?’
• ‘Wanneer komt opa of oma weer terug?’ '

Je kunt het meestal aan zijn gedrag merken dat hij verdriet heeft. Hij kan lastig worden. Of hij is ineens heel boos of driftig. Maar hij kan zich ook heel erg terugtrekken.

Huilen mag
Natuurlijk mag je zelf huilen. Leg je peuter dan ook uit, dat je verdrietig bent omdat opa of oma is doodgegaan. Dan snapt hij het iets beter. En dan vindt hij het ‘gewoon’. Misschien wil je peuter niet dat je ziet dat hij huilt. Jij hebt dan al genoeg verdriet, vindt hij dan.

Laat je peuter zelf beslissen of hij de overledene wil zien. Dwing hem niet, als hij dat niet wil. Wil hij dat wel? Vertel hem dan wat hij te zien krijgt.